تبلیغات
بی راهه - با همه دار و ندارم

بی راهه

محبوبم! برای رسیدن به آغوش محبتت، ساده ترین راه را نشانم بده.

معشوقم! آمدم، آمدم اعتراف کنم.

با همه دار و ندارم، همه را جمع کردم و آوردم پیشکش.

«همه ایمانم و اراده ام که یقینم گرهش را محکم کرده و هر آنچه از یکتاییت فهمیدم و اسرار پنهانی قلبم. 

 با رشته های بینایی چشمم، چین های روی پیشانی ام، حفره های راه نفس کشیدنم، پرده های نرمه بینیم، راههای پرده گوشم، آنچه از دو لبم بهم می چسبد و روی هم قرار می گیرد، حرکتهای زبانم برای حرف زدن، آنجا که فک بالای دهانم را متصل به آرواره ام می کند، محل روییدن دنداهایم، محل چشیدن خوردنی ها و نوشیدنی هایم، رشته و عصب مغز سرم، حلقم که متصل به رگهای گردنم است، آنچه قفسه سینه ام در خود جای داده، رشته های رگ قلبم، شاهرگ پرده دلم، پاره های گوشه و کنار جگرم، سربندهای استخوانم، انقباض عضلات بدنم، سر انگشتانم، گوشتم، خونم، مویم، پوستم، عصبم، ساقم، استخوانم، مغزم، رگهایم، تمام اعضای بدنم، آنچه بر اینها بافته شده از دوران شیر خوارگی ام، آنچه زمین از من، روی خود تحمل می کند، خوابم، بیداریم، آرامشم، حرکات رکوع و سجودم.»

آه معشوقم! دیدی چه آوردم با خودم!؟، دیدی دار و ندارم را!؟ دیدی پیشکشی ام را!؟ دیدی جز آنچه خودت دادی هیچ ندارم!؟ 

نه نه! از بی چشم و روییم نیست. همه اینها را آورده ام تا اعتراف کنم: «اگر همه توانم را جمع کنم و نهایت سعی و کوششم به اندازه همه قرن ها و زمان ها - اگر عمرم دهی - که شکر یکی از نعمت هایت را بجا آورم، نمی توانم مگر تو لطف کنی، لطفی که خودش شکری را واجبم می کند.»

آه معشوقم! «چقدر دور است، بجا آوردن حق شکرت از من، که خودت گفتی در کتابت: اگر نعمت های خدا را به شماره آورید، به انتها نمی رسید.» 

معشوقم! این دست پر نیاز، تشنه نوازش توست.

{قسمتهای داخل گیومه فرازهایی از  دعای امام حسین (علیه السلام) است در روز عرفه}


نوشته شده در یکشنبه 15 آبان 1390 ساعت 08:18 ق.ظ توسط علی فیروزه چی نظرات | |

Design By : Pichak