تبلیغات
بی راهه - پسرکم! تمام وجودم! (2)

بی راهه

محبوبم! برای رسیدن به آغوش محبتت، ساده ترین راه را نشانم بده.

ماقبل التحریر:

دنبال شماره یک این مطلب نگردید، به قول معروف گشتیم، این نزدیکی ها نبود، نگرد نیست!

پسرکم! تمام وجودم! (1)، را حدود یکسال پیش نوشتم، آنهم با ذوق و شوق راه انداختن یک «بی راهه» جدید.

بله!  «بی راهه» یکساله شد. تولدش مبارک!

*********************************************************************

مدیریت سرزمین فصل های زود گذر

اشاره: چقدر این دل و قلبمان، بالا و پایین دارد و شل و سفت! شاید تقصیر خودش هم نیست که پیامبر فرمودند: قلب را قلب نامیدند، بخاطر تقلبش یعنی بالا و پایین شدنش و دگرگونی اش. پدر دست به قلم می شود تا دست پسرکش را بگیرد در این بالا و پایین های سرزمین قلب، سرزمین فصل های زودگذر...

« ای پسرکم وصیت می کنمت به تقوای خدا و ملازمت امر او

و آباد کردن سرزمین قلبت، با یاد او

و چنگ زدن به ریسمانش،و کدام وسیله  مطمئن تر است از ریسمانی بین خودت  و خدا، اگر به آن چنگ زنی!؟

قلبت را زنده کن با پندها و موعظه ها،

سرمستی هایش را بمیران با بی میلی به دنیا،

قوی اش کن، با گذر از شک ها و رسیدن به یقین،

نورانی اش کن با حکمت ها،

رام و مطیعش کن با یاد مرگ،  

از او اقرار بگیر که فانی است، 

چشمش را به مصیت های دنیا باز کن،

بترسانش، از خشم روزگار و  زشتی دگرگونی های دنیا،

داستان گذشتگان را، بر او بخوان

و آنچه به آنها رسیده را، به یادش بیاور.

...

«نامه 31 نهج البلاغه، نامه حضرت علی (علیه السلام) به فرزندشان امام حسن (علیه السلام)»


نوشته شده در یکشنبه 15 مرداد 1391 ساعت 05:22 ق.ظ توسط علی فیروزه چی نظرات | |

Design By : Pichak